Ik tel de dagen af tot vrijdag 13 september. Ja… dat is de dag waarop mijn gedichtenbundel gelanceerd zal worden. Ik ben heel benieuwd hoe het er allemaal uit gaat zien. De cover, achterkant, vormgeving van binnen. Nu ik dit schrijf, voel ik gevoelens van trots en blijdschap door me heen stromen. Want als ik je vertel, hoe al deze gedichten tot stand zijn gekomen krijg je een beeld en gevoel hierbij. Eerst even de weg ernaar toe. In november 2018 kwam ik weer wonen in ‘mijn’ stad Den Bosch. Het werd een plekje waar ik de ruimte en tijd voor mezelf kon creëren. Een plek waar een nieuwe fase van mijn transformatieproces klaar stond om van start te kunnen gaan. De eerste maanden na de verhuizing had ik nodig om naar de stilte in mezelf te keren en langdurig te verblijven. Zo levenslustig als ik altijd was en druk bezig met sociale media, viel ik nu helemaal stil en dat had een reden. Jeetje… wat moesten er vele laagjes van binnen afgepeld gaan worden. Hier alleen wonend op mijn stekkie, waar de energie goed voelde, moest dit gaan gebeuren. In februari kreeg ik ‘te horen’ dat ik terug moest gaan naar Zoutelande, naar de plek van inspiratie waardoor ik jaren later mijn eerste boek: ‘Verbonden na de Dood’ ben gaan schrijven. Ik moest alleen gaan. In april ben ik er naar toegegaan. De dagen daar werd ik geconfronteerd met mijn innerlijk kind, een nieuw proces kwam op gang. Ik zakte weg in een diep dal. Hoe anders had ik de dagen daar aan de Zeeuwse kust voorgesteld. Een kraan werd opengedraaid. Opgekropte nooit gehuilde tranen van vele jaren vonden hun weg naar buiten om niet meer op te houden met het stromen. Daar in mijn geliefde Zoutelande begon ik weer te schrijven. En weer was het mijn vader, die terugkwam en mij zijn liefde liet voelen. Hij pakte mijn hand en samen maakten we een reis naar mijn verleden. De plek in Zoutelande kreeg een ander nieuw gezicht. Mij werd steeds meer duidelijker. Inzichten kwamen binnen. De tranen bleven stromen, het helen was begonnen. Thuis gekomen heb ik zeker twee weken dagelijks gehuild. Steeds keek ik naar de foto van mijn vader en voelde de antwoorden op mijn vragen die zo sterk in mij leefden. Ik mediteerde veel en zocht dagelijks de natuur op.
In mijn volgende blog ga ik je vertellen, hoe mijn 42 gedichten uit mijn pen rolden.
Ik licht wel alvast een tipje van de sluier op. De titel van mijn bundel is: ‘De Brug naar Magie’. Het gaat over mijn persoonlijke reis van de derde naar de vijfde dimensie.
Tot snel hè…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *