hetty-17-11-2016Al meer dan zes jaar schrijf ik wekelijks een column als Noortje in Weekkrant De Loop. Eigenlijk moet ik nu zeggen: schreef. Want aan het schrijven onder dit pseudoniem komt een einde. Het zat er al een tijdje aan te komen. In de afgelopen vier weken verscheen er geen verhaal meer van mijn hand. Er is in de afgelopen maanden veel met mij gebeurd. Ik koos langzamerhand voor een ander pad. Een pad, dat vroeg om mijn eigen identiteit, mijn eigen bedrijf, mijn eigen naam. Ik kreeg steeds meer het gevoel, dat het tijd werd om naar de roep van mijn hart te luisteren. Steeds duidelijker ontvouwde zich mijn zielsplan. Het geven van workshops, maar ook het ontwikkelen ervan gaat steeds meer tijd in beslag nemen. Het ondersteunen van mensen door middel van numerologische consulten  en als zielskrachtcoach geeft me positieve energie. Daarnaast ben ik al een jaar bezig met het schrijven van een boek. Iedere keer leg ik het weer weg. Nu wil ik door, er moet nog zoveel op papier komen. En met die wetenschap kom ik er niet meer onderuit om keuzes te maken. Ik vind alles wat ik doe leuk, maar hierdoor vergeet ik mijn grenzen te bewaken. Voordat ik er erg in had, zat ik er over heen. Lichamelijke klachten bleven niet uit. Deze signalen heb ik serieus genomen. Met veel liefde en plezier heb ik mijn verhalen als Noortje geschreven.  Toen ik in mei 2010 de verschillende lokale weekkranten schreef met de wens om wekelijks of tweewekelijks een column te mogen schrijven, was er maar één weekkrant die positief reageerde. Dat was Weekkrant De Loop. Hoofdredacteur Mario Coolen zag echt ‘iets’ in mijn positieve schrijfstijl. De eerste column was al snel een feit. Ik weet nog, dat ik het verhaal moest inkorten. Het was veel te lang. Het mocht slecht 400 woorden bevatten. Dit was voor mij best moeilijk, want Noortje is best lang van stof. De laatste twee jaar waren mijn columns zelfs uitgegroeid tot 1000 woorden, iedere week een halve pagina.  Niemand viel er nog over en dus ging ik gewoon op deze wijze door. Omdat ik pas in 2008 vanuit Den Bosch naar  Helmond was verhuisd, kende ik tot 2010 maar weinig mensen hier.  Vanaf het moment dat ik Mario leerde kennen, zorgde hij ervoor dat mijn netwerk snel kon groeien. Wanneer er een evenement was, introduceerde hij mij bij de betreffende organisatie. Omdat ik breed geïnteresseerd ben en het verhaal achter de mens altijd mijn speciale aandacht heeft kon het niet anders dat mijn inspiratie iedere week opnieuw groeide. In Helmond gebeurde er veel en ik ging erop af. De keer dat Elly Blanksma werd geïnstalleerd tot Burgemeester, stapte Mario samen met mij op haar af. “Kom mee,” zei hij, “ze gaat kennismaken met jou, met Noortje.” Dit is een van de gebeurtenissen die ik niet meer zal vergeten. En zo zijn er nog veel meer. Want wat wonen er veel mensen in Helmond, die het hart op de juiste plek dragen en zich grandioos inzetten op wat voor gebied dan ook. Waar ik ook nog best trots op ben, is de bundel, die door Weekkrant De Loop in 2012 werd uitgegeven met een selectie van mijn verhalen en omlijst met prachtige foto’s die Mario destijds heeft gemaakt.  Ik pak het nog weleens uit de kast en lees er nog steeds met plezier in. Vorige week begon ik met het tellen van alle verhalen die ik voor De Loop heb geschreven,. Maar ik ben er maar mee opgehouden. Het zijn er teveel. Ik raakte steeds de tel kwijt. Wel heb ik ze allemaal bewaard.  Het zijn mooie tastbare herinneringen. Nooit zat ik verlegen om een onderwerp. Ik wist altijd waarover ik zou schrijven.  Er werd een afspraak gemaakt voor een interview . Nieuwsgierig ging ik op pad en keek uit naar de komende ontmoeting. Vele uurtjes gevuld met boeiende, passionele, diepzinnige, emotionele, enthousiaste en gezellige gesprekken passeerden de revue. Deze ontmoetingen hebben me veel gegeven. Ze hebben me doen groeien en gevormd tot de persoon die ik nu ben. Daar ben ik heel dankbaar voor. Ik wil alle mensen die ik voor een column mocht ontmoeten ontzettend bedanken. De lezers van mijn verhalen en natuurlijk de redactie van Weekkrant De Loop: Mario Coolen en Anja Donkers. Zonder jullie had ik deze bijzondere periode in mijn leven nooit kunnen meemaken. Een nieuwe tijd breekt aan. Deze deur van ‘Noortje’ gaat nu echt sluiten, maar een nieuwe deur voor Hetty Aarts is alweer open gegaan…  

Tags